Sun12172017

Last update

Error
  • JUser: :_load: Unable to load user with ID: 974
Sunday, 21 October 2012 21:12

Gazetta Russian Word

Written by

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΚΟΤΣΑΚΗ ΑΝΝΑ  (φοιτήτρια του Παν/μίου Μακεδονίας)

ΔΙΔΑΣΚΟΥΣΑ: ΖΟΥΡΑΒΛΙΟΒΑ ΤΑΤΙΑΝΑ

ΤΜΗΜΑ: Α1

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 28/02/12

ΜΙΑ ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ

Η ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ΡΩΣΙΚΗ ΛΕΞΗ ΕΙΝΑΙ ΤΑ «ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΡΩΣΙΚΗΣ». Η ΡΩΣΙΚΗ ΔΕ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΠΟΤΕ ΑΓΝΩΣΤΗ ΚΑΘΩΣ ΑΠΟ ΠΑΙΔΙ ΥΠΗΡΞΑ ΣΥΜΜΑΘΗΤΡΙΑ, ΦΙΛΗ, ΓΕΙΤΟΝΙΣΣΑ ΜΕ ΑΡΚΕΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ. ΩΣΤΟΣΟ ΔΕ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΟΤΕ ΠΑΟ ΤΟ ΜΑΛΟ ΝΑ ΜΑΘΩ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΣΗΖΗΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΠΟΥ ΤΗ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΝ ΣΕ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΑ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΚΗ, ΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΕΝΤΟΝΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ ΦΑΙΙΝΟΜΕΝΑ, Η ΟΠΟΙΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΗ ΑΠΟ ΤΗ ΓΡΑΜΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΑΝ ΣΤΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ. Η ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ ΜΟΥ, ΟΜΩΣ, ΑΝΗΣΥΧΗ ΜΕ ΚΑΘΟΔΗΓΟΥΣΕ ΚΡΥΦΑ ΚΑΙ ΔΗΛΩΣΑ ΣΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΡΩΣΩΣ ΦΙΛΟΛΟΓΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ.

ΑΡΧΕΣ ΟΚΤΩΒΡΗ, ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΥ-ΣΑΒΒΑΤΟ 21.00 μμ- 4ος ΟΡΟΦΟΣ. ΜΙΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΗ, ΨΙΛΟΛΙΓΝΗ ΚΟΠΕΛΑ ΜΑΣ ΥΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΣΤΟ ΧΩΡΟ «ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ!ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΠΕΡΑΣΤΕ, ΚΑΛΩΣΗΡΘΑΤΕ!» ΕΙΠΕ ΔΥΝΑΤΑ. ΚΑΘΩΣ ΕΜΠΑΙΝΕΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΑΝΤΙΚΡΙΖΕΣ ΔΕΚΑΔΕΣ ΑΤΟΜΑ, ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΗΛΙΚΙΩΝ. ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΗΘΟΣ ΞΕΧΩΡΙΖΕΣ ΤΗ ΦΙΓΟΥΡΑ ΜΙΑΣ ΑΚΡΩΣ ΓΛΥΚΙΑΣ ΚΥΡΙΟΥΛΑΣ ΜΕ ΚΟΚΚΙΝΑ ΜΑΛΛΙΑ, ΜΕΣΑΙΟΥ ΑΝΑΣΤΗΜΑΤΟΣ, ΜΕ ΖΕΣΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΑ ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΑ ΜΑΤΙΑ ΓΕΜΑΤΑ ΕΚΠΛΗΞΗ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗ ΤΟ ΚΟΣΜΟΥ. «ΟΝΟΜΑΖΟΜΑΙ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΠΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΣΚΟΠΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΦΕΡΟΥΜΕ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΝ ΡΩΣΣΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ…», ΗΤΑΝ ΜΕΡΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ.

ΚΑΘΩΣ ΤΑΚΤΟΠΟΙΘΗΚΑΝ ΤΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΑ, ΔΙΑΜΟΡΦΩΘΗΚΑΝ ΤΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΗΜΟΥΝ ΚΙ ΕΓΩ. ΔΙΔΑΣΚΟΥΣΑ ΜΑΣ Η ΤΑΤΙΑΝΑ, ΜΙΑ ΚΟΜΨΟΤΑΤΗ, ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΛΑΣΧΟΛΗ ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΜΕ ΔΥΟ ΠΟΛΥ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ, ΤΗ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΜΕΤΑΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑ. ΟΣΟ ΠΕΡΝΟΥΣΕ Ο ΚΑΙΡΟΣ, ΠΡΟΧΩΡΟΥΣΑΜΕ ΣΤΗΝ ΥΛΗ, ΜΙΛΟΥΣΑΜΕ ΓΙΑ ΡΩΣΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ,ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ, ΦΑΓΗΤΑ ΚΑΙ ΠΟΤΑ, ΤΑΞΙΔΙΑ ΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ. ΑΡΧΙΣΑΜΕ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΟΥΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΘΙΣΤΟΥΣΑΝ ΙΚΑΝΟΥΣ ΝΑ ΣΥΝΕΝΝΟΗΘΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΛΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΡΩΣΣΟ.

ΕΜΕΙΣ ΣΤΗ ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ ΤΑΞΗ ΣΥΝΗΘΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ‘’ΞΥΠΝΑΜΕ’’ ΣΤΗΝ ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΛΑΤΕΙΑ Η ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ. ΕΚΕΙ ‘’ΣΥΝΑΝΤΑΜΕ’’ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ, ΤΟΝ ΓΕΙΤΟΝΑ, ΤΟΝ ΦΙΛΟ Η ΤΗΝ ΦΙΛΗ ΑΛΑ ΡΩΣΙΚΑ AND CATCH UP A LITTLE BIT! ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ ΔΟΘΕΙΣΗΣ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΑΣ ΔΩΣΩ ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΣΤΟ ‘’ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ’’. ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ ΣΑΝ ΦΙΛΕΣ, ΣΑΝ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. ΜΑΣ ΑΓΚΑΛΙΑΖΟΥΝ ΜΕ ΕΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΜΟΓΕΛΟ, ΜΑΣ ΕΝΘΑΡΡΥΝΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥΣ, ΜΑΣ ΒΟΗΘΑΝΕ ΜΕ ΤΙΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΤΟΥΣ, ΜΑΣ ΔΙΟΡΘΩΝΟΥΝ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ, ΑΚΟΥΝΕ ΤΙΣ ΑΠΟΡΙΕΣ ΜΑΣ, ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΑΝ ΣΥΖΗΤΑΝΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ ΜΑΣ ΒΟΗΘΑΝΕΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΜΑΣ ΒΗΜΑΤΑ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑΙΝΙΕΣ ΜΑΣ ΥΠΟΔΕΧΟΝΤΑΙ ΘΕΡΜΑ ΚΑΙ ΜΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΤΣΑΙ ΚΑΙ ΠΙΡΟΣΚΙ. ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΡΩΣΙΚΗΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ, ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ, ΑΚΕΦΟΣ Η ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΣ. ΕΚΕΙ ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΘΑ ΣΕ ΣΗΚΩΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ!

Ααααα ! ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΔΕΝ’’ΞΥΠΝΗΣΑΤΕ’’ ΣΤΗΝ ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΛΑΤΕΙΑ???

ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΤΕ!

ΕΙΣΤΕ ΜΗΠΩΣ ΣΤΟ ΜΑΥΣΩΛΕΙΟ?

ΣΥΣΤΗΘΗΤΕ ΣΤΟΝ ΦΥΛΑΚΑ Η ΤΟΝ ΞΕΝΑΓΟ. ΜΠΟΡΕΙΤΕ!

ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΟΤΙ ΕΙΣΤΕ ΑΡΧΑΡΙΟΙ.

ΕΙΔΑΤΕ ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΡΩΣΙΚΗΣ?

 

 

 

Wednesday, 20 June 2012 07:21

Αποστόλης Γκιρτσημανάκης

Written by

Αποστόλης Γκιρτσημανάκης

(Τμήμα Ρωσικής γλώσσας επιπέδου Α1)

23-05-2012

«Русское Слово»

г.Салоники

 

Τους σπουδαστές του “Русское Слово” μας ενώνει μια κοινή εμπειρία η αγάπη για τη ρωσική γλώσσα… Σε κάποιους από εμάς μια πρώιμη, περιστασιακή ή τακτική επαφή μαζί της, έδωσε ίσως το ερέθισμα και την ευχάριστη προδιάθεση να την γνωρίσουν περαιτέρω και να την κάνουν ενσυνείδητα μέρος της ζωής τους μέρα με τη μέρα…. Σε άλλους πάλι, ίσως η περιέργεια για αυτήν τη μυστη­ριώδη «ξένη», που επιμελώς κατορθώνει έως τις μέρες μας να διατηρεί αλώβητη τη σεμνή μεγαλοπρέπειά της, κατά τρόπο σαγηνευτικό – αληθινή πρόκληση για όποιον αποφασίσει με την ψυχή του να ανακαλύψει τα πολλά και καλά κρυμμένα μυστικά της… “очень трудный, но очень красивый язык...”!

Κάπως έτσι ο καθένας από εμάς βρέθηκε σε αυτή τη μεγάλη ομάδα, που βάλθηκε να εξερευνήσει σιγά σιγά, εδώ, στην Ελλάδα τον μακραίωνο, σπουδαίο ρωσικό πολιτισμό…Ή μήπως μόνον τη ρωσική γλώσσα; Περιττό και καθαρά ρητορικό το ερώτημα αυτό…Γλώσσα και πολιτισμός – έννοιες οργανικά, άρρηκτα και αρμονικά πλεγμένες μεταξύ τους, σαν τη συνύπαρξη ύλης και ψυχής στην οντότητα ενός υγιούς, ζωντανού ανθρώπου…Αδύνατο και αδιανόητο να τις απομακρύνουμε και να τις απομονώσουμε, στέλνοντας καθεμιά αποκλεισμένη στο δικό της μικρόκοσμο… Αγαπάμε και μαθαίνουμε τη ρωσική γλώσσα γιατί σεβόμαστε και αγαπάμε το ρωσικό πολιτισμό σε όλες τις εκφάνσεις του – σύγχρονες και προγενέστερες, απλές και σύνθετες…και ενδιαφερόμαστε γι’ αυτόν καθένας με τον τρόπο του! Η απατηλή πεποίθηση για τη γνωστική κατάκτηση οποιασδήποτε γλώσσας (ακόμη και της μητρικής), στρέφοντας την πλάτη ακόμη και στο πλέον απλό, πολιτισμικό λιθαράκι της καθημερινότητά της, ευτυχώς δεν μας αφορά! Πόσο μάλλον, όταν απολαμβάνουμε να γνωρίζουμε τα στοιχεία του ρωσικού πολιτισμού και της γλώσσας που τον πρεσβεύει όχι στο περιβάλλον της μακρινής προέλευσής τους, αλλά στον τόπο που ζούμε, στην Ελλάδα…

Έτσι, καθιερώσαμε στην καρδιά της Θεσσαλονίκης “Русский Чай”…! Έτσι, οργανώνουμε προβολές σπουδαίων κινηματογραφικών παραγωγών του ρωσικού κινηματογράφου και καταλήγουμε σε περίφημες συζητήσεις με τη συγκριτική θεώρηση του ρωσικού και του ελληνικού πολιτισμού, τότε και σήμερα…! Έτσι, στρώνουμε σε συναντήσεις μας κοινό τραπέζι, ανταλλάσσουμε και παντρεύουμε αρμονικά σε αυτό τις γαστρονομικές παραδόσεις μας…! Έτσι, γίναμε  “прекрасная ομάδα”, μια “θαυμάσια  команда”…

…Έτσι, όλοι εμείς οι σπουδαστές του “Русское Слово” διοργανώνουμε, με αφορμή την ολοκλήρωση του α΄ κύκλου μαθημάτων μας, μια υπέροχη γιορτή για τη γλώσσα που με τόσο μεράκι μαθαίνουμε, για έναν πολιτισμό που αγαπάμε και υποδεχόμαστε θερμά και εγκάρδια, κάθε μέρα, εδώ στον δικό μας τόπο! Και σε μια τέτοια γιορτή, σκεφτήκαμε ό,τι δεν της πρέπει η «εξορία», η «απομόνωση» στην τετριμμένη, «κρύα» και «άκαμπτη» σιγή ενός άχρωμου, συνεδριακού αμφιθεάτρου…Γι’ αυτό και αποφασίσαμε να την πάρουμε μαζί μας εκεί που ανήκει, στον πολύβουο κόσμο που δουλεύει αλλά και διασκεδάζει, που στενο­χωριέται αλλά και χαίρεται…Εκεί που όλοι μας ζούμε την καθημερινότητά μας! Και όλοι μας με κέφι και φαντασία ετοιμάσαμε για τους εαυτούς μας, για τις οικογένειες, τους φίλους μας και φυσικά για τους αγαπημένους καθηγητές μας στο “Русское Слово” μια ζωντανή, χαρούμενη, ανοιξιάτικη εκδήλωση για να βραβεύσουμε τις καλύτερες εκθέσεις μας, για να διανείμουμε τα πιστοποιητικά των παρακολουθήσεων, για να απολαύσουμε έκθεση ζωγραφικής και φω­το­γραφίας αξιόλογων, νέων Ρώσων καλλιτεχνών, για να απαγγείλουμε και να αφου­γ­κραστούμε ρωσική ποίηση, για να παρακολουθήσουμε ένα υπέροχο φιλμ μικρού μήκους, για να χορέψουμε και να φλερτάρουμε με кадриль, για να γευτούμε παραδοσιακές ρωσικές λιχουδιές για να πιούμε русский чай ή русская водка, για να διασκεδάσουμε με καταπληκτική σύγχρονη μουσική της ρωσικής και διεθνούς σκηνή, για να παράγουμε με τις δικές μας δυνατότητες, με κάθε απλό τρόπο πολιτισμό και να συμμετέχουμε ενεργά σε αυτόν…

…Για να κάνουμε την κοινή εμπειρία μας φιλική σχέση…

…Για να γίνουμε μια θαυμάσια παρέα…

 

Из России с любовью…

Από εμάς τους σπουδαστές του “Русское Слово” για όλους Εσάς!

Α –Τι ημερομηνία είπαμε έχουμε σήμερα;

Β -Ξανά τα ίδια. 26 Μαΐου

Α -Συγγνώμη, μόνο σε εμένα φαίνεται τόσο παράξενο που δεν μπορώ να το πιστέψω;

Β -Τι έχεις πάθει;

Α -Ίσως πάσχω από την ανίατη πάθηση «αδυναμία χρονικού προσδιορισμού». Σαν χθες μου φαίνεται η ημέρα που μπήκα για πρώτη φορά στο χώρο που κρύβεται πίσω από την πόρτα με την επιγραφή ‘добро пожалуйста’ στον 4ο όροφο στην Παλαιών Πατρών Γερμανού. Μετά από τηλεφωνική επικοινωνία με την κ.Νάντια βρέθηκα γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι με άτομα που είχαμε ένα κοινό: θέλαμε να ενταχθούμε στα τμήματα εκμάθησης της ρωσικής γλώσσας. Α, είχαμε κι ένα ακόμη κοινό: στην ερώτηση «γιατί θέλετε να μάθετε ρωσικά;» ακολουθούσε από όλους μια απάντηση αν όχι διστακτική σίγουρα με περιθώρια προσθηκών. Εεμμ, ίσως…

Β -Δίκιο έχεις. Πότε πέρασε ο καιρός! Ήρθαμε για 4 μήνες και τελικά μείναμε 7. Αρμένικη την κάναμε την επίσκεψη/βίζιτα. Πάμε και για πτυχίο! Αυτό που το πας; Πάντως, είχαμε κι ένα άλλο κοινό. Ήμασταν οι αργοπορημένοι της υπόθεσης με τις αιτήσεις συμμετοχή μας να βρίσκονται κάπου στο τέλος της στοίβας και επομένως, αναρωτιόμασταν αν θα ενταχθούμε τελικά στα τμήματα ή όχι. Λες να πάσχουμε όλοι από «αδυναμία χρονικού προσδιορισμού»;

Α -Μπορεί. Ίσως είναι μεταδοτική ασθένεια. Ίσως πάλι να την είχατε από πριν. Δεν θα είναι το μόνο κοινό ανάμεσά μας. Υπάρχουν αρκετά στοιχεία που μετέτρεψαν αυτό το τμήμα σε μια παρέα.

Β –Σίγουρα ένα από αυτά είναι το πόσο πολύ διαβάζαμε( γκριμάτσα). Ανελλιπώς! Η κ.Τατιάνα έχει να το λέει ότι δεν την αγχώσαμε καθόλου.

Α -Προσπαθούσαμε, όμως, να βελτιώσουμε την κατάσταση δημιουργώντας μια ευχάριστη ατμόσφαιρα κι ένα πνεύμα συνεργασίας.

Β -Βέβαια, το ευχάριστο κλίμα χαρακτήριζε τις περισσότερες στιγμές στο χώρο αυτό. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις διάφορες εκδηλώσεις, τις προβολές ταινιών, τις εποικοδομητικές συζητήσεις κοινωνικού, πολιτικού και πολιτισμικού χαρακτήρα, τα ιστορικά, θα τολμούσα να πω, φαγοπότια που ακολουθούσαν μετά. Τι русский чай, τι πιροσκί, τι κρέπες!

Α -Παρέλειψες τις μοναδικές ώρες λύνοντας ασκήσεις στο κουζινάκι.!

Β -Ω, με συγχωρείτε για την παράλειψη. “простите”! Την ημερομηνία για το πτυχίο τη θυμάσαι ή όχι;

Α - Μήπως μπορώ να την ξεχάσω;

Α,Β -Καλή μας επιτυχία!

 

Ιωάννα Πετρίδου  (τμήμα Ρωσικής γλώσσας επιπέδου Α1)
Φοιτήτρια του Πανεπιστημίου Μακεδονίας
Θεσσαλονίκη, 26-05-2012
Wednesday, 20 June 2012 07:11

Μπαλετ

Written by
Wednesday, 20 June 2012 07:10

Ματριοσκα

Written by
Wednesday, 20 June 2012 07:06

Μαμα

Written by
Wednesday, 20 June 2012 07:02

Balalaika

Written by